«Για τις εκπαιδευτικές άδειες κρατουμένων» Νέα νομοθετική ρύθμιση....

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

paraskeuopoulos.jpg

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος 

| EUROKINISSI

Συντάκτης: 

Μαρία Δήμα

«Η πολιτεία νομοθέτησε επαρκώς, αλλά το τελευταίο λόγο για τη χορήγηση της άδειας στον Νίκο Ρωμανό έχει η δικαιοσύνη», δήλωσε σήμερα, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Παρασκευόπουλος, ο οποίος υποσχέθηκε ότι προτίθεται να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, που έχει δημιουργηθεί σχετικά με τις εκπαιδευτικές άδειες του νεαρού κρατούμενου με νέα νομοθετική πρωτοβουλία εφόσον η δικαιοσύνη δεν δώσει εκ νέου άδεια στο Ρωμανό να μεταβεί με βραχιολάκι στο ΤΕΙ Αιγάλεω να παρακολουθήσει τις σπουδές του.

Οι δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης έγιναν με αφορμή την συνεχιζόμενη εδώ και 12 μέρες κατάληψη στο ΤΕΙ, η οποία εμποδίζει την λειτουργία και κρατά σε εκκρεμότητα περί τους 20.000 φοιτητές του.  

Ειδικότερα ο υπουργός δήλωσε:

Ο εξανθρωπισμός της φυλακής και η εκπαίδευση των κρατουμένων αποτελούν την καλύτερη ασπίδα απέναντι στο έγκλημα και, έτσι, συμβάλλουν στην αληθινή προστασία της κοινωνίας. Σ’ αυτό το πνεύμα, η πολιτεία αρχικά έθεσε τις βάσεις (με το ν. 4274/2014, επί υπουργίας Χ. Αθανασίου) για την εξ αποστάσεως φοίτηση κρατουμένων σε ΑΕΙ/ΤΕΙ με ηλεκτρονική επιτήρηση ("βραχιολάκι").

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, στη συνέχεια, ετοίμασε και έθεσε σε πλήρη εφαρμογή την τεχνική υποδομή για την υλοποίηση του μέτρου. Τέλος, με πρόσφατο νομοθέτημα (υπουργική απόφαση) καθορίστηκαν οι λεπτομέρειες εφαρμογής και έτσι ολοκληρώθηκε το νομικό πλαίσιο για την περίπτωση αυτή.

Ωστόσο, η ενεργοποίηση της συγκεκριμένης δυνατότητας, σε περίπτωση κρατουμένου που είναι υπόδικος, επαφίεται στη δικαιοσύνη, η οποία λειτουργεί ανεξάρτητα. Εφόσον, πάντως, η εμπειρία έδειξε ότι οι υφιστάμενες διαδικασίες δεν επαρκούν για τη διασφάλιση του δικαιώματος των κρατουμένων στην εκπαίδευση, το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα προχωρήσει στην αναγκαία διορθωτική νομοθετική παρέμβαση.

_______________
 http://www.efsyn.gr/arthro/n-paraskeyopoylos-nea-rythmisi-gia-ekpaideytikes-adeies-kratoymenon

Όλα του... γάμου δύσκολα και οι εκλογές αντάμα

   ΠΟΛΙΤΙΚΗ   

Του Στάθη Σχινά



Μπορεί η συμφωνία με τους πιστωτές και η έγκρισή της από το ελληνικό Κοινοβούλιο να δημιούργησαν κάποιο κλίμα ευφορίας, όμως τα πάντα εξακολουθούν να είναι εύθραυστα. 

1ον. «Εδώ και δυο εβδομάδες περιμένω από μεγάλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα να μου δώσει το 'πράσινο φως' και να φέρουμε τις ποσότητες ζάχαρης από τη Γαλλία για την κάλυψη της εγχώριας αγοράς [...] Εάν δεν γίνει κάτι σύντομα τον Σεπτέμβριο η ζάχαρη στην ελληνική αγορά θα είναι δυσεύρετη".» Δήλωση του CEO της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης κ. Γιαννακίδη στο Αθηναϊκό Πρακτορέιο Ειδήσεων...

2ον. «... οι Γερμανοί της Fraport, που είχαν επικρατήσει στο σχετικό διαγωνισμό (σσ.για τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια) με προσφερόμενο εφάπαξ τίμημα 1,23 δισ. ευρώ, υποστηρίζουν πως εξαιτίας του υψηλού ρίσκου χώρας, είναι δύσκολο να βρουν χρηματοδότηση». Από τα χθεσινά ρεπορτάζ ΜΜΕ με αφορμή την κατακύρωση του σχετικού διαγωνισμού στην Κοινοπραξία Γερμανών –Κοπελούζου.

Πρόκειται για δύο διαφορετικά μεν περιστατικά με κοινό παρονομαστή όμως τις απίστευτες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία λόγω της παρατεινόμενης ανωμαλίας από την εφαρμογή των capital controls και τη διατήρηση του country risk σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Μπορεί η συμφωνία με τους πιστωτές και η έγκρισή της από το ελληνικό Κοινοβούλιο να δημιούργησαν κάποιο κλίμα ευφορίας, όμως τα πάντα εξακολουθούν να είναι εύθραυστα.

Μέχρι την εκταμίευση της πρώτης μεγάλης δόσης σε πρώτο στάδιο και κυρίως μέχρι την οριστικοποίηση των όρων ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών η ελληνική οικονομία θα εξακολουθεί να κλυδωνίζαται και να αντιμετωπίζει χιλιάδες καθημερινά προβλήματα τα οποία δεν είναι ορατά μεν στη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, μπορούν όμως να δημιουργήσουν ανά πάσα στιγμή τεράστια προβλήματα όπως η έλλειψη βασικών αγαθών.

Η κατάσταση αυτή βαραίνει αποφασιστικά στην πορεία των πολιτικών εξελίξεων και βρίσκεται στο επίκεντρο του προβληματισμού του Μαξίμου για την πλήρη αναδόμηση του πολιτικού σκηνικού.

«Γρήγορες εκλογές και νέα κυβέρνηση μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου ή ολοκλήρωση μερικών βασικών δεσμεύσεων που απορρέουν από τη νέα συμφωνία και εκλογές μετά;».

Και η μια και η άλλη επιλογή εμπεριέχουν ρίσκα και αβεβαιότητες τις οποίες η κυβέρνηση είτε έτσι είτε αλλιώς θα αναλάβει...

Πηγή: FMvoice

ΠΩΣ ΟΙ ΓΥΠΕΣ ΤΩΝ HEDGE FUNDS ΚΑΤΑΣΠΑΡΑΣΣΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΩΜΕΝΑ ΚΡΑΤΗ

             ΠΟΛΙΤΙΚΗ                 

Του ΜΙΧΑΛΗ ΓΙΑΝΝΕΣΚΗ*

Μία στυγνή εντολή εκτοξεύτηκε πριν μερικές μέρες από τους κατόχους κυβερνητικών ομολόγων προς την κυβέρνηση που είχε εκδώσει αυτά τα ομόλογα: απολύστε και ξεπουλήστε για να μας πληρώσετε. Αν θυμίζει κάτι αυτή η εντολή, δεν είναι επειδή αφορά την Ελλάδα, αλλά γιατί οι στυγνοί εντολείς είναι σε μεγάλο βαθμό οι ίδιοι που εκμεταλλεύτηκαν το ελληνικό χρέος και χρησιμοποίησαν απαράλλαχτες εντολές για να μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους.

Η κυβέρνηση που δέχτηκε αυτή την εντολή είναι του Πουέρτο Ρίκο και οι κάτοχοι των ομολόγων είναι μία ομάδα hedge funds. Τα θύματά της κερδοσκοπικής απληστίας αυτής της ομάδας έχουν συμπεριλάβει στο παρελθόν την Αργεντινή, την Ελλάδα, και ακόμη και τη χρεωμένη πολιτεία του Detroit στις ΗΠΑ. Η μόνη ουσιαστική διαφορά μεταξύ της ελληνικής και των άλλων περιπτώσεων έγκειται στο ότι οι εντολές και οι πιέσεις κατά της Ελλάδας εκφράστηκαν μέσω των «θεσμών» και όχι απευθείας από τα hedge funds.

Όμως τι ακριβώς είναι τα hedge funds; Επισήμως χαρακτηρίζονται ως «αντισταθμιστικά αμοιβαία κεφάλαια υψηλού κινδύνου». Με απλά λόγια, αποτελούν επενδυτικούς οργανισμούς οι οποίοι αναζητούν επενδύσεις υψηλού ρίσκου αλλά και υψηλών αποδόσεων. Τα κεφάλαιά τους προέρχονται από μεγάλους επενδυτές, οι οποίοι συνεισφέρουν σημαντικά χρηματικά ποσά. Τα hedge funds λειτουργούν με περιορισμούς πολύ μικρότερους από αυτούς που αντιμετωπίζουν τράπεζες και άλλες χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις. Στην πραγματικότητα αποτελούν επενδυτικούς γύπες που καραδοκούν να εκμεταλλευτούν ευκαιρίες εύκολου κέρδους.

Παγκοσμίως τα hedge funds έχουν στη διάθεσή τους πάνω από 2 τρις. δολάρια: τα 2/3 αυτού του ποσού βρίσκεται στην κατοχή επενδυτών των ΗΠΑ. Συνολικά, τα κεφάλαια των hedge funds είναι συγκρίσιμα με το ΑΕΠ κρατών όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Ινδία, η Ρωσία και ο Καναδάς, και είναι τετραπλάσια του ΑΕΠ της Αργεντινής και δεκαπλάσια του ΑΕΠ της Ελλάδας.

Ένας συνηθισμένος και σχετικά εύκολος στόχος των hedge funds είναι οι κυβερνήσεις που έχουν μεγάλο χρέος. Διότι η αγοραστική αξία των ομολόγων και άλλων χρηματοπιστωτικών προϊόντων που έχουν αναγκαστεί να βγάλουν στις αγορές οι χρεωμένες κυβερνήσεις για να καλύψουν τις ανάγκες τους μειώνεται, όταν οι πιθανότητες αποπληρωμής του χρέους ελαττώνονται. Αλλά η ονομαστική αξία των ομολόγων παραμένει η ίδια. Αγοράζοντας «φτηνά» ομόλογα και ασκώντας ασφυκτικές πιέσεις για να αποπληρωθούν σε τιμές πολύ μεγαλύτερες της αρχικής τους επένδυσης, τα hedge funds επιτυγχάνουν σημαντικά κέρδη.

Για τους παραπάνω λόγους, ένας κύριος στόχος των hedge funds είναι τα χρηματοπιστωτικά «σκουπίδια», δηλαδή αυτά των οποίων η αγοραστική αξία έχει υποτιμηθεί σημαντικά, για παράδειγμα κυβερνητικά ομόλογα χωρών που βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Και βέβαια δεν είναι διαβολική σύμπτωση ότι πολλά στελέχη των hedge funds είναι εξειδικευμένα σε υποθέσεις πτώχευσης και χρεοκοπίας.

Οι κερδοσκοπικές επιθέσεις ακολουθούν σχεδόν πάντα την ίδια τακτική. Παράδειγμα η πρόσφατη επίθεση στο Πουέρτο Ρίκο, η οικονομική κατάσταση του οποίου έχει πολλές ομοιότητες με αυτή της Ελλάδας. Το χρέος του ανέρχεται σε 72 δις. δολάρια, με επιπλέον 40 δις. δολάρια συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις και άλλα χρέη που δεν έχουν πληρωθεί: συνολικά τα χρέη ανέρχονται περίπου στο 110% του ΑΕΠ του κράτους. Η κυβέρνησή του αναζητεί αναστολή των πληρωμών των κυβερνητικών ομολόγων, έχει ήδη κάνει σημαντικές περικοπές εξόδων και σχεδίασε οικονομικό πλάνο για να καταφέρει να έχει πρωτογενές πλεόνασμα το 2017.

Όμως οι γύπες-επενδυτές δεν ενδιαφέρονται για πλάνα ανασυγκρότησης της οικονομίας, και δεν συγκινούνται από την εξαθλίωση του πληθυσμού, αλλά στοχεύουν στο άμεσο και όσο δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος – διότι αυτός είναι ο μοναδικός λόγος της ύπαρξής τους. Απαιτούν την επιβολή μέτρων λιτότητας για να συλλεχθούν τα αναγκαία ποσά για την αποπληρωμή των ομολόγων που έχουν στην κατοχή τους.

Πίσω από αυτές τις κερδοσκοπικές κινήσεις βρίσκονται τακτικά οι ίδιοι «συνήθεις ύποπτοι». Συνολικά35 hedge funds εκμεταλλεύονται το χρέος του Πουέρτο Ρίκο: 15 από αυτά έχουν επίσης εκμεταλλευτεί το χρέος της Αργεντινής, 13 της Ελλάδας, και 7 της πολιτείας του Detroit. Αυτοί οι επενδυτές έκαναν τεράστιες περιουσίες από την εκμετάλλευση κρατικών κρίσεων και μερικοί από αυτούς, όπως οι Aurelius Capital, Och-Ziff Capital, και Marathon Asset Management, πολέμησαν σφοδρά κάθε προσπάθεια αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους το 2012.

Γιατί όμως οι κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων οικονομιών δεν έχουν κάνει ουσιαστικές κινήσεις να περιορίσουν τη λειτουργία των κερδοσκοπικών hedge funds; Το Economist έχει υπολογίσει ότι μόνο στηΒρετανία, τα hedge funds έχουν δωρήσει 15 εκατ. δολάρια στο Συντηρητικό κόμμα την τελευταία πενταετία. Παρόμοιες δωρεές σημαντικών ποσών έχουν γίνει και στις ΗΠΑ, όπου το 2014 το Ανώτατο Δικαστήριο επαναδιαβεβαίωσε προηγούμενη απόφασή του ότι η δωρεά χρημάτων σε κόμματα για προεκλογικές καμπάνιες αποτελεί ένα είδος «ελευθερίας του λόγου».

Με άλλα λόγια, όσοι έχουν τη δυνατότητα μπορούν να χρηματοδοτούν πολιτικά κόμματα, ώστε να εξασφαλίζουν (μέσω της ελευθερίας του χρηματοδοτούμενου λόγου) την προστασία των συμφερόντων τους. Για τους υπόλοιπους απομένει η «δημοκρατική» εκλογική διαδικασία, δια της οποίας έχουν την δυνατότητα να ψηφίζουν αυτούς που εκφράζουν τον ήδη κατάλληλα διαμορφωμένο «ελεύθερο λόγο». Σε ένα τόσο στημένο σκηνικό, για να αποτραπεί η διαιώνιση των αρπακτικών κερδοσκόπων, η αφύπνιση της κοινωνίας, και η ενημέρωσή της για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν, είναι άμεσα αναγκαία.

* Πηγή: tvxs.gr. O Μιχάλης Γιαννεσκής είναι Επίτιμος καθηγητής του University College London και ομότιμος καθηγητής του King's College London, και πρώην μέλος του Κυπριακού Συμβουλίου Αναγνώρισης Τίτλων Σπουδών (αντιστοίχου του ΔΟΑΤΑΠ).

Τετάρτη 5 Αυγούστου 2015

Να γυρίσουμε την πλάτη σε όλο το κατεστημένο που έχει υπογράψει την καταδίκη μας, να βάλουμε μπρος το σχέδιο της απόδρασης και να αρχίσουμε να το υλοποιούμε.

Αντέχετε στη φυλακή της ΕE;

ΗΛΙΑΣ ΣΚΥΛΛΑΚΟΣ • 4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2015,

Υπόθεση φανταστική Νο1: 

Αν σας έπιαναν κάποιοι περίεργοι τύποι και σας έριχναν μέσα σε μια αρένα με… λιοντάρια έτοιμα να σας κατασπαράξουν, τι θα κάνατε; Προφανώς θα προσπαθούσατε να ξεφύγετε, να δραπετεύσατε.

Αν πάλι μπαίνατε στo ίδιο τρομακτικό μέρος με την θέληση σας, διότι κάποιοι σας υποσχέθηκαν πως δεν κινδυνεύετε αλλά αντικρίζατε μπροστά σας δεκάδες σαρκοφάγα ζώα να τους τρέχουν τα σάλια, τι ακριβώς θα κάνατε; Σίγουρα πάλι θα ψάχνατε τρόπο να φύγετε, να δραπετεύσετε.

Αλλά ας πούμε πως το παλεύατε για ένα διάστημα και διαπιστώνατε όμως πως μαζί σας δεν έχετε ούτε… σφεντόνα για να αμυνθείτε, τι θα κάνατε; Δεν χωράει αμφιβολία πως θα ψάχνατε την έξοδο κινδύνου.

Υπόθεση φανταστική Νο 2: 

Ας πούμε για παράδειγμα πως σας έπιαναν πάλι κάποιοι περίεργοι τύποι και σας έβαζαν αυτή τη φορά σε ένα δωμάτιο γεμάτο… δηλητηριώδη φίδια, (όπως έχουμε δει σε πάμπολλες ταινίες τρόμου), τι θα κάνατε; Θα καθόσασταν να σας φάνε ζωντανούς; Όχι βέβαια. Θα προσπαθούσατε σίγουρα να βγείτε από το δωμάτιο το γρηγορότερο δυνατόν.

Υπόθεση αρκετά ρεαλιστική Νο3: Αν τέλος σας έκλειναν σε μια φυλακή για ένα έγκλημα που δεν έχετε διαπράξει, διότι εμπιστευτήκατε λάθος ανθρώπους, τι θα κάνατε; Θα καθόσασταν να σαπίσετε στο κελί; Όχι. Σίγουρα θα αναζητούσατε ένα καλό δικηγόρο για να σας βγάλει έξω, μιας και η ελευθερία όπως και να το κάνουμε είναι πολύ πιο όμορφη.

Αν πάλι ο δικηγόρος σας αποδεικνύονταν πως δεν μπορούσε να κάνει τίποτα και σας ενημέρωνε πως είναι αδύνατον να σας βγάλει έξω από τη… στενή, γιατί ο δικαστής είναι λαδωμένος και το παιχνίδι είναι στημένο, τότε η απόδραση δεν θα ήταν εντός της ημερήσιας συζήτησης; Ασυζητητί!

Σήμερα λοιπόν ζούμε παρόμοια γεγονότα όπως περιγράφτηκαν παραπάνω και ας φαίνονται φανταστικά.
Η τρόικα που έγινε κουαρτέτο μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο.

Το ΔΝΤ ήρθε πάλι αγριεμένο και ζητάει να φτύσουμε το γάλα της μάνας μας.
Το νέο μνημόνιο σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του
Το χρέος έχει γίνει θηλιά στο λαιμό μας
Η κυβέρνηση αυτή βαδίζει στον ίδιο μονόδρομο με τις προηγούμενες

Έτσι μπορεί να μην έχουμε απέναντι μας λιοντάρια και άλλα άγρια θηρία, όμως έχουμε τραπεζίτες, τοκογλύφους και κάθε λογής παράσιτα.

Μπορεί να μην έχουμε φίδια, κόμπρες, ανακόντες, αλλά έχουμε τα media, τα καθεστωτικά συγκροτήματα του τύπου των ολιγαρχών, τους βιομήχανους και τους μονοπωλιακούς ομίλους.

Όσο για την φυλακή που λέγαμε, αυτή ονομάζεται ΕΕ. Μια φυλακή τεράστια που μέσα της έχει αλυσοδεμένους εκατομμύρια ανθρώπους. Στη μήτρα της έχει την φτώχεια την δυστυχία, την ανεργία, και όλα τα μνημόνια διαρκείας που θα συνεχίσουμε να σηκώνουμε στις πλάτες μας.

Και είτε μας έχωσαν με το ζόρι σε αυτή τη φυλακή οι ντόπιοι ολιγάρχες και οι πολιτικοί τους υπηρέτες, είτε μπήκαμε με την θέληση μας πιστεύοντας πως πρόκειται για ένα πεντάστερο ξενοδοχείο, σημασία έχει πως το ψέμα έχει γκρεμιστεί σαν χάρτινος πύργος και η αλήθεια δεν κρύβεται.

Έτσι, το μόνο που μας απομένει είναι να κάνουμε το αυτονόητο.

Να γυρίσουμε την πλάτη σε όλο το κατεστημένο που έχει υπογράψει την καταδίκη μας, να βάλουμε μπρος το σχέδιο της απόδρασης και να αρχίσουμε να το υλοποιούμε.

Γιατί η ελευθερία βρίσκεται έξω από το κελί της ΕΕ, των μνημονίων και της συνεχιζόμενης χρεοκοπίας.

Η πραγματική ζωή βρίσκεται μακριά από παλιούς και τους νέους «σωτήρες», μακριά από τους ντόπιους και ξένους δεσμοφύλακες.

Εν τέλει, η προκοπή αυτού του τόπου βρίσκεται εκτός των τειχών, σε καθαρό έδαφος και χτίζεται μονάχα με νέα εργαλεία.

Καλό καλοκαίρι λοιπόν και καλή λευτεριά…

_________________
http://www.imerodromos.gr/ee-fylaki/

ΟΛΟΤΑΧΩΣ ΓΙΑ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΡΑΤΩΔΟΥΣ «ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ»

          ΠΟΛΙΤΙΚΗ          

Της
ΜΑΡΙΑΣ ΝΕΓΡΕΠΟΝΤΗ-ΔΕΛΙΒΑΝΗ*

Δεν υπάρχει σοβαρός οικονομολόγος, εντός και εκτός της χώρας, που να τολμά να υποστηρίξει ότι αυτό το προϊόν ενός απάνθρωπου εκβιασμού, που βαπτίστηκε ωστόσο «συμφωνία» αποβλέπει στη σωτηρία μας.

Βασισμένο και το τρίτο μνημόνιο στις ίδιες κατευθυντήριες γραμμές των δύο προηγουμένων, που κατέστρεψαν την Ελλάδα, αλλά με ενισχυμένες τις ακραίες εκείνες απαιτήσεις των δανειστών, υπέρ της πλήρους λεηλασίας της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, υπέρ της ολοκληρωτικής εξαθλίωσης και ταπείνωσης του λαού, υπέρ δήθεν μεταρρυθμίσεων που απορρέουν από την πιο φανατική και απάνθρωπη νεοφιλελεύθερη θεώρηση, υπέρ της συνέχισης και εντατικοποίησης της γενοκτονικής λιτότητας, υπέρ της εφαρμογής εγκληματικής εμβέλειας υφεσιακών μέτρων, υπέρ της υφαρπαγής κάθε ίχνους εθνικής κυριαρχίας και εθνικής αξιοπρέπειας, τέλος υπέρ της επίδειξης μιας βάρβαρης συμπεριφοράς που συνάδει σε δυνάμεις κατοχής, εναντίον ανυπεράσπιστων υπόδουλων λαών. Η ντροπή της Ευρώπης, όπως ορθά την χαρακτήρισαν ορισμένα διεθνή ΜΜΕ.

Το τρίτο αυτό μνημόνιο, εκπλήσσει, με την έλλειψη αναφοράς σε αναπτυξιακή διαδικασία, που τόσο χρειάζεται η εμφανώς ετοιμοθάνατη ελληνική οικονομία. Η «συμφωνία», εξάλλου, αποκρούει με σκαιότητα το κούρεμα του μη βιώσιμου χρέους, εξαιρώντας έτσι το ΔΝΤ από τη συνέχιση συμμετοχής του στα βασανιστήρια της χώρας μας.

Πρόκειται για ασήκωτη ταφόπετρα, που συνθλίβει την επιβίωση του ελεύθερου και ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, για τουλάχιστον 50 χρόνια από σήμερα.

Στο ερώτημα τού γιατί η Γερμανία, στην αδιαλλαξία της οποίας εναντιώθηκε αποφασιστικά μόνο η Γαλλία, και σε κάποιες φάσεις του μακρόσυρτου ελληνικού δράματος, και η Ιταλία, αποφάσισε να ρίξει τη μάσκα της δήθεν «ισότητας των μελών της ΕΕ», της δήθεν «αλληλεγγύης» και της δήθεν «ευρωπαϊκής συνοχής», έχει προφανώς και άλλες απαντήσεις, εκτός από την επιθυμία ταπείνωσης της Ελλάδας, ως τιμωρία για τις μη αρεστές, στους δανειστές, επιλογές της.

Ως ισχυρότερη φαίνεται αυτή που θέλει τη Γερμανία να αποβάλλει την, μέχρι τώρα, υποκριτική συμπεριφορά της, ότι δήθεν ήταν μια από τις χώρες-μέλη της ΕΕ και της ευρωζώνης, και να εμφανίζεται πια, ανοικτά και χωρίς περιστροφές, ως η κυρίαρχη δύναμη της Ευρώπης, στην οποία αναγνωρίζεται το δικαίωμα να αποφασίζει μόνη για την τύχη, αλλά και για την καταδίκη ενός κράτους-μέλους.

Η επιλογή αυτή της Γερμανίας συνδέεται, πιθανότατα, με την ωρίμανση ενός παλαιότερου σχεδίου, που στοχεύει στη διχοτόμηση της ΕΕ, αφενός σε σκληρό πυρήνα, με τη Γερμανία στο κέντρο και μαζί κάποιους δορυφόρους της, και στον εξωτερικό φλοιό της, που θα συγκεντρώνει τις λοιπές χώρες-μέλη, με καθεστώς διαφόρου βαθμού δουλοπαροικίας.

Η Ελλάδα, που προορίζεται για τον τελευταίο κύκλο αυτού του νέου σχήματος της Ευρώπης, εκλέχθηκε ως το πρώτο πειραματόζωο, που ενέδωσε στις απειλές και στους εκβιασμούς, παραδίδοντας στον «κατακτητή» ολόκληρη την υπόστασή της.

Παρότι, ασφαλώς, ενδιαφέρουν οι λόγοι, που ώθησαν τους εταίρους/ δανειστές μας να μας συμπεριφερθούν με την σκληρότητα που συνάδει σε στρατεύματα κατοχής, αυτό που κυρίως προέχει τώρα είναι το πώς θα διασωθεί η Ελλάδα.

Και θα τολμήσω να υποστηρίξω τη λύση της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, σε πείσμα των φαιδρών χαρακτηρισμών, εκ μέρους ορισμένων ελληνικών ΜΜΕ, των οπαδών της δραχμής. Αυτοί φέρονται (άκουσον-άκουσον) ως «συνωμότες», ως «λομπίστες», ως «μαφιόζοι», ως «σπεκουλαδόροι» που επιδιώκουν να πλουτίσουν με χρήματα που θα φέρουν από το εξωτερικό, και άλλα τινά. Προπαγάνδα, εμφανώς φασιστικής υφής, εφόσον επιχειρεί να αποκλείσει και να συσκοτίσει τη μοναδική οδό επιβίωσης της χώρας, αλλά και εγκληματική, στο βαθμό που διαμορφώνει συνειδήσεις και που καταλήγει στο «θαυμαστό», για την κατακαημένη χώρα μας, αποτέλεσμα, του 70% των Ελλήνων, να πανικοβάλλονται στο άκουσμα και μόνο της λέξης «δραχμή».

Ειλικρινά διερωτώμαι αν, ακόμη, και τώρα, δηλαδή ακόμη και μετά από την τελευταία συμφωνία-Αρμαγεδδών, μπορεί να υπάρχουν Έλληνες πολίτες, αλλά και πολιτικοί που να πιστεύουν, με το χέρι στην καρδιά, ότι αυτή περιλαμβάνει «μεταρρυθμίσεις» από τις οποίες έχει ανάγκη η χώρα, και οι οποίες θα τη βοηθήσουν να βγει από την κρίση…

Έχουν, άραγε, με κάποιους τρόπους πειστεί ότι ο γκρεμός της δραχμής είναι βαθύτερος αυτού στον οποίον οδηγεί η εφαρμογή αυτού του αλλοπρόσαλλου τρίτου μνημονίου ή μήπως, έχουν καταληφθεί από σύνδρομα προέλευσης της Naomi Klein, που τους κάνουν να πιστεύουν ότι εμείς φταίμε για όλα και πρέπει, για αυτό, να εξαγνιστούμε μέσα από μαρτυρικές τιμωρίες;

Ότι είμαστε ανίκανοι για ανάπτυξη και ανεξαρτησία και, συνεπώς, άξιοι της τύχης μας;

Ή, απλώς, και για να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, κάποιοι ανάμεσά μας, σε αγαθή σύμπνοια με το διευθυντήριο της ΕΕ, ορθότατα συμπέραναν ότι η τυχόν προσπάθεια εφαρμογής αυτού του εγκληματικού μνημονίου θα καταλήξει, και μάλιστα ταχύτατα, σε τέτοιας έκτασης οικονομική, κοινωνική και εθνική καταστροφή, ώστε να ανατραπεί με ευκολία ο κ. Τσίπρας και η αριστερή του Κυβέρνηση να γίνει, κατά την πρόβλεψη, μια σύντομη παρένθεση;

Η Ελλάδα πρέπει άμεσα να σωθεί και να ελευθερωθεί από τα κατοχικά στρατεύματα.

Η νέα αυτή συμφωνία είναι, σαφέστατα μη σύννομη, εφόσον υπογράφηκε κάτω από ασφυκτικούς εκβιασμούς και τρομακτικές απειλές, και η ακύρωσή της προβλέπεται από τη Σύμβαση της Βιέννης.

Εξάλλου, το GREXIT, αν επιπλέον επιδιώκουμε να αλλάξουμε την Ευρώπη, θα πρέπει να έχει εφεξής απειλή που κατευθύνεται από τη δική μας πλευρά προς το ευρωπαϊκό ιερατείο και όχι απειλή αντίθετης φοράς, όπως μέχρι τώρα.

Και, παράλληλα, καθώς είναι αδιαμφισβήτητο ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση, να αξιοποιήσουμε επιτέλους το σύνολο των όπλων που διαθέτουμε: Το επονείδιστο χρέος, τις απαιτήσεις από τις πολεμικές επανορθώσεις (ο Poutin απαιτεί 4 τρις. ευρώ από την Γερμανία), τους λόγους ακυρότητας των μνημονίων και ότι άλλο αποτελεσματικό διαθέτουμε. Η ρήξη πρέπει να γίνει συντονισμένα και να υποστηρίζεται από σοβαρό πρόγραμμα μετάβασης στη δραχμή.

Η μικροσκοπική Ελλάδα με τα μόλις 10 εκατομμύρια του πληθυσμού της (που, ήδη, αυτός ο πληθυσμός ρημάζεται) θα πρέπει ενωμένη, ως μία γροθιά να αντιμετωπίσει τον εχθρό, και ας λέγεται ακόμη «Ευρώπη». Δεν είναι, όμως, η δική μας Ευρώπη.

____________

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Kontranews (26.07.2015)

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2015

«Κυρίαρχος ο ρόλος των ΜΜΕ στην ελληνική κρίση»

MEDIA

welt-tsipras.png

Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο και επικοινωνιολόγο Χανς Ματίας Κέπλινγκερ, χωρίς τα ΜΜΕ δεν θα είχαμε τόσες έκτακτες Συνόδους Κορυφής για την Ελλάδα. Τονίζει πως ο τρόπος που ο κυρίαρχος Tύπος σε κάθε χώρα αναπαρήγαγε την ελληνική κρίση διέφερε ανάλογα με τους σκοπούς που ήθελε να εξυπηρετήσει. 

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Deutsche Welle με τίτλο «Θα υπήρχε ελληνική κρίση χωρίς τα ΜΜΕ;», ο κ. Κέπλινγκερ σημειώνει ότι η πραγματικότητα δεν συνάδει πάντα με την εικόνα που βγαίνει στα μίντια.

«Χωρίς τα ΜΜΕ δεν θα είχαμε τόσες έκτακτες Συνόδους Κορυφής για την Ελλάδα, κατά τις οποίες αποφασίζονται πολύ λιγότερα σε σχέση με τη σημασία που τους αποδίδουν τα μέσα ενημέρωσης». Αυτό υποστηρίζει ο Γερμανός καθηγητής από το Πανεπιστήμιο του Μάιντς, ο οποίος εστιάζει στη σχέση των ΜΜΕ και κοινωνίας, ενώ παρακολουθεί με ενδιαφέρον και τις αποτυπώσεις της ελληνικής κρίσης στον τύπο.

Σύμφωνα με τον Γερμανό καθηγητή «το γερμανικό κοινό δεν θα ενδιαφερόταν καν για τον Έλληνα Αλέξη Τσίπρα ή τον Γιάνη Βαρουφάκη εάν δεν υπήρχαν τα μίντια και δεν θα υπήρχε όλη αυτή η αρνητική εικόνα για την Ελλάδα που κυριάρχησε ανά την Ευρώπη. Και για να είμαι σαφής. Τα ΜΜΕ δεν είναι η μοναδική αιτία αυτών των φαινομένων, ωστόσο συμβάλουν στη διατήρησή τους».

Καταιγισμός «έκτακτης επικαιρότητας» και «live» ενημέρωσης 

Σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, στην τελευταία φάση των διαπραγματεύσεων Ελλάδας – δανειστών παρατηρήθηκε έντονα το φαινόμενο της λεπτό προς λεπτό κάλυψης των όσων συνέβαιναν στις αίθουσες των Βρυξελλών από όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα. Πόσο αντικειμενικός ήταν όλος αυτός ο καταιγισμός πληροφόρησης και σε τι αποσκοπούσε;

«Η δημοσιογραφική καταγραφή της πραγματικότητας δεν είναι ανεξάρτητη. Είναι άμεση απόρροια των καταγραφών για την Ελλάδα που έχουν ήδη γίνει στο παρελθόν από τον Τύπο και με τη σειρά της επηρεάζει και τις μελλοντικές καταγραφές».

Ο Χανς Ματίας Κέπλινγκερ εκτιμά ότι η δημοσιογραφική δουλειά εκτείνεται πέρα από την απλή καταγραφή, ενώ συχνά συμβάλει στη διαμόρφωση πολιτικής ατζέντας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι συμβάλει και στην επίλυση των προβλημάτων. Αυτό έγινε φανερό στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης.

«Η ουσία της ελληνικής κρίσης, καθώς και μια ευρεία γκάμα ζητημάτων χρηματοοικονομικής φύσης αναφορικά με την αναδόμηση του ελληνικού κράτους και το μέλλον της ευρωζώνης, δεν αναμένεται να αλλάξει στα επόμενα χρόνια, και φυσικά όχι μέσω του Τύπου».

Κυρίαρχα ΜΜΕ και στερεότυπα

Σύμφωνα με τον Γερμανό καθηγητή το τι είναι σημαντικό και τι όχι, είναι υποκειμενικό.

«Όσο περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι κάτι είναι σημαντικό, τόσο αυτό θεωρείται σημαντικό. Αυτό συμβαίνει και στην περίπτωση της Ελλάδας. Όταν κάτι παρουσιάζεται ως 'έκτακτη' επικαιρότητα λίγοι είναι εκείνοι που κατανοούν ότι ο χαρακτηρισμός 'έκτακτος' είναι αποτέλεσμα υποκειμενικής αποτίμησης. Συχνά μάλιστα οι δημοσιογράφοι, έχουν την τάση να «μιμούνται» ο ένας τον άλλον καταλήγοντας στην αναπαραγωγή κλισέ και στερεοτύπων.

«Προκειμένου να μειώσουμε την πολυπλοκότητα σύνθετων ζητημάτων συχνά χρειαζόμαστε στερεότυπα και άλλων σχημάτων που γίνονται εύκολα αντιληπτά. Από τη στιγμή που τα στερεότυπα διαδίδονται και γίνονται ευρέως αποδεκτά, ο ανθρώπινος νους αρχίζει να αντιγράφει όλα αυτά τα δεδομένα, τα οποία θεωρεί και αληθή, χωρίς να χρειάζεται αντικειμενική επαλήθευση», αναφέρει ο Χανς Ματίας Κέπλινγκερ.

Τέλος ο Γερμανός ειδικός αναφέρει ότι ο τρόπος με τον οποίο ο κυρίαρχος Τύπος σε κάθε χώρα αναπαρήγαγε την ελληνική κρίση διέφερε ανάλογα με τους σκοπούς που ήθελε να εξυπηρετήσει.

Σύμφωνα με έρευνά του, σε εφημερίδες 10 ευρωπαϊκών χωρών παρατηρούνται διαφοροποιήσεις. Ο γερμανικός τύπος, για παράδειγμα, εστίασε στον εντοπισμό των εσωτερικών παθογενειών και κρατικών δυσλειτουργιών του οδήγησαν στην εκτόξευση του δημόσιου χρέους. Αντίθετα ο βρετανικός τύπος απέδωσε την βασική αιτία της κρίσης στις δομικές δυσλειτουργίες που απορρέουν από τις θεμελιώδεις ευρωπαϊκές συνθήκες αναφορικά με την εισαγωγή του ευρώ. Το ίδιο δηλαδή φαινόμενο αναλύθηκε διαφορετικά σε Γερμανία και Μ. Βρετανία, γεγονός που οδήγησε κατά συνέπεια και σε διαφορετικές εκτιμήσεις για το ποια οδός πρέπει να ακολουθηθεί για την επίλυση της κρίσης.

______________________
http://www.efsyn.gr/arthro/kyriarhos-o-rolos-ton-mme-stin-elliniki-krisi

Voice of Earth: Ημέρα της Γης 22 Απριλίου

Voice of Earth: Ημέρα της Γης 22 Απριλίου:  

Παγκόσμια Ημέρα  της Γης  

 Η Ημέρα της Γης γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1970, στις 22 Απριλίου, με στόχο την κινητοποίηση...